3 min.

posted on 05 Dec 2009 20:24 by unravel in ringo

หลังจากที่ เธอ วิ่งหนีดนตรีร๊อคและหันไปสวิงดนตรีแจ๊สอยู่พักใหญ่ๆ เธอและหนุ่มๆก็กลับมาอีกครั้งจนได้สำหรับ phase ใหม่เอี่ยมอ่อง หลังจากที่เธอและสมาชิกแต่ละคนในวงแยกย้ายกันออกไปทำงานเดี่ยวจนพอใจ Tokyo Jihen ก็ได้ฤกษ์กลับมาเขย่าชาร์ตอีกครั้ง กับซิงเกิลใหม่ที่มีชื่อว่า 能動的三分間 (Noudouteki Sanpunkan/3 Minutes) ที่สร้างความโมโหให้กับ จขบ. มากมาย เพราะอุตส่าห์ตื่นแต่เช้าตั้งแต่ 11 โมงไปห้างเพื่อไปซื้อ First Press ตั้งแต่วันแรกที่วางแผงและต้องพบกับสิ่งที่ไม่น่าเป็นไปได้ เพราะอัลบั้มมัน sold out ไปหมดแล้ว พระเจ้า...ใจนึงก็ดีใจแทนริงโกะและวงแต่อีกใจนึงก็เคียดแค้นที่พลาก first press ไปได้เพราะในนั้นมีรหัสสำหรับลุ้นซื้อตั๋วก่อนคอนเสิร์ทที่จะมีในต้นปีหน้าก่อนด้วย ไม่น่าเชื่อเลยว่าแม้แต่ในเมืองเล็กๆอย่างเบปปุจะมีแฟนคลับจิเฮนรวมตัวกันอยู่หนาแน่นขนาดนี้ สงสัยมาดักรอกันตั้งแต่ก่อนห้างเปิด

ช่างน่าดีใจจริงๆที่ซิงเกิลนี้สามารถเรียกความสนใจจากคนทั่วไปที่ไม่ใช่แฟนๆได้เยอะเลยทีเดียว ด้วยความติดหู ฟังง่าย และมีกลิ่นอายของความเป็นเพลงป๊อบเจือปนอยู่มาก ทำให้แม้แต่คนที่ไม่ใช่แฟนฮาร์ดคอร์ของริงโกะและวงก็สามารถติดได้ไม่ยาก แถมยังได้ไป tie-in กับโฆษณาหมากฝรั่งที่ริงโกะเป็นคนแสดงเองอีกด้วย เลยยิ่งทำให้ตัวเพลงสามารถเข้าถึงกลุ่มผู้ฟังได้กว้างขึ้น สำหรับเพลงนี้ส่วนตัวคิดว่าเป็น tribute to MJ มากๆเพราะทั้งในเอ็มวีและในเนื้อเพลงก็สะท้อนถึงความเป็นไมเคิล แจ็คสันอยู่เยอะเหมือนกัน แต่สิ่งที่ชอบที่สุดสำหรับซิงเกิลนี้กลับไม่ใช่ตัวเพลง A-side แต่เป็นเพลง B-side ต่อจากตัวเพลงหลักซึ่งมีความเป็นริงโกะแบบร๊อคเหมือนสมัยออกอัลบั้มที่สองอยู่มากทีเดียว ปลื้มท่อนฮุคของเพลงนี้มากเพราะทั้งเนื้อเพลงทั้งอารมณ์ดนตรีสอดคล้องกันสุดๆ ประมาณว่า "อดกลั้นเข้าไว้นะ อย่านะ อย่าออกมานะ เจ้าปีศาจ อาคุมะในตัวชั้น" เป็นเพลงที่ทำให้ซาวด์ดนตรีของจิเฮนกลับมาเฟรชอีกครั้ง หลังจากนอกลู่นอกทางไปกับอัลบั้มก่อนหน้าที่ทำเอาแฟนเพลงหลายๆคนหัวเสียกันไปตามๆกัน...ตั้งหน้าตั้งตารออัลบั้มใหม่อย่างใจจดใจจ่อยิ่งกว่าสิ่งไหนๆในโลกใบนี้!

 



Educational

posted on 10 Nov 2009 22:43 by unravel in ringo


สายฝนที่โปรยปรายลงในย่านชินจุกุ / เธออยู่ที่ไหน? / โตเกียวของฉันในวันนี้หนาวเหน็บ / ไร้ซึ่งหลักการและแบบแผน / ฉันกำลังจะไปที่ไหน? / ความคิดของฉันขโมยหยดน้ำจากท้องฟ้าและทำให้พวกมันเหือดแห้ง / ยามที่ฉันพูดว่า 「ความต้องการที่จะร้องไห้ของฉัน ทำให้สายฝนหลั่งกลางฤดูหนาว」 / เธอเชื่อฉันและตอบว่า 「การมีจินตนาการย่อมเป็นสิ่งที่น่ายอมรับ」 / ในวันนี้ที่เธอก้าวเดินออกจากโลกใบนั้น / เธอบอกกับฉันว่า 「ความฝันสุดท้ายก็คือความฝัน」 / ณ จุดที่อุณหภูมิเยือกแข็งของเดือนสิบสองเผาไหม้ใบหน้าของฉัน / ผสานเข้ากับไอความร้อนจากร้านค้ากลางย่านชินจุกุ / ความหนาวเหน็บของอุณหภูมินั้นทำให้ฉันคิดถึงเธอ / ฉันต้องการที่จะรู้คำตอบ / ฉันอยากให้มันเป็นความผิดของคนอื่นทั้งหมด / ใครก็ได้ช่วยสอนให้ฉันเข้าใจอย่างถ่องแท้ที / ในวันนี้ที่สายฝนโปรยปรายท่ามกลางย่านชินจุกุ / ท้องฟ้าฤดูหนาวกำลังเปล่งประกายเป็นสีฟ้าใส / และพระอาทิตย์ที่เผาไหม้เป็นประกายสีน้ำเงิน


群青日和 (Gunjou Biyori / Ultramarine Weather)
ไม่เพียงแต่เป็นซิงเกิลแรกของวงเจร๊อค 東京事変 (Tokyo Jihen) แต่ประโยคหนึ่งในเพลงนี้ยังเป็นคีย์คอนเซปต์สำหรับชื่ออัลบัมเดบิว 教育 (Kyouiku / Education) ที่ทำหน้าที่เสมือนอัลบั้มนำร่องของธีมรายการโทรทัศน์ที่ตามมาด้วย 大人 (Adult), 娯楽 (Variety) และอัลบั้มใหม่ที่กำลังจะวางแผงเร็วๆนี้ในธีม Sports เพลงนี้ในเวอร์ชันอัลบั้มถือได้ว่าเป็น "ความดิบในรูหู" ระดับหนึ่งจริงๆ ความจริงแล้วแทบทุกเพลงในอัลบั้มต่างก็มีลักษณะร่วมเดียวกันนี้ คือให้อารมณ์ "ขยะ" รก ดิบ ไม่ผ่านการปรุงแต่ง ไร้ซึ่งการใส่เอคโค่ ตามจุดมุ่งหมายหลักของนักร้องนำ 椎名林檎 (Shiina Ringo) ที่ต้องการให้อัลบั้มนี้เต็มไปด้วยงานเพลงที่ "ยังไม่เสร็จสมบูรณ์" เป็นงานเพลงที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังของวัยเยาว์ เพลงร๊อคระห่ำมากมายที่ให้อารมณ์สนุกสนาน แต่ในขณะเดียวกันก็ยังบกพร่องไปด้วยวุฒิภาวะ เต็มไปด้วยช่องว่างที่รอการขัดเกลาด้วยระยะเวลาและการเติบโต ความสนุกสนานของภาคดนตรีเปรียบได้กับน้ำตาลที่เคลือบความขมขื่นของเนื้อเพลงเอาไว้จนเกือบมิด แต่ท่ามกลางเสียงกีต้าร์ไฟฟ้าและกลองชุด ระลอกคลื่นของความเศร้าในบรรดาเนื้อเพลงภาษาญี่ปุ่นโบราณตามสไตล์ของริงโกะ ก็ยังสามารถเล็ดรอดออกมาได้และกัดกินเข้าไปถึงในใจของคนฟังเดนตายอย่างเรา